ماه، چهره پوشيده به ابر

باد مي توفد و اشك راه چشمان مرا گم كرده ست

مي وزد بوي كسانم در باد

ناگهان مي بينم: گونه ام بارانيست

اين چه رويايي بود كه مرا برد به عمق چشمت؟

ماه بر مي آيد از دل ابر سياه

ماه خورشيد شده ست!

آسمان آبي تر...