زيباييت را

         باد در گوش درخت زمزمه مي كند

كه مي شكفد اينگونه

      رنگ رنگ

طراوتت

يك جرعه ابر بهاري ست

               در آغوش آبي آسمان

با من بگو

از كدامين مشرق سر كشيده اي

كه شب از صداي آمدنت اينگونه مي رمد؟