ترانه هاي سكوت

کاش هوایی که روح نفس می کشه هم با وزیدن نسیمی پاک می شد. اما توفانی باید!

من اینجا بس دلم تنگ است

        و هر سازی که می بینم بد آهنگ است

بیا ره توشه بر داریم

                                قدم در راه بی برگشت بگذاریم