ایستگاه قطار موقعیت سمبلیک تمامی عشقها، خداحافظی ها و اشکهای ریخته و نریخته است. چه کسی بهتز از قیصر نازنین، که گویی همه لحظه های ناب عاشقان جهان را تجربه کرده است، می تواند بازگو کند لحظه های بارانی آخرین نگاه را در ایستگاه قطار؟

قطار می رود
تو می روی
تمام ایستگاه می رود
و من چقدر ساده ام
که سالهای سال
در انتظار تو
کنار این قطار رفته ایستاده ام
و همچنان
به نرده های ایستگاه رفته
تکیه داده ام!